تک درخت

به سوي آن تك‌درخت

ـ چه سنگين ، چه‌آرام ـ

                                   جاده گام بر مي‌دارد.

 

چشم خورشيد دور!

ابرها

رنج پنهان دريا را

                          مي‌بارند.

 

ديگر راهي نمانده است.

جاده مي‌ايستد.

سكوت پاي درخت آرام مي‌گيرد.

1590450-md.jpg

 

 

/ 1 نظر / 11 بازدید
حسين جلال پور

سلام شعر خوبی بود پس از مدت ها کلنجار رفتن با پس از مدت ها "نمی دانم" ای شعر های من "من حرف می زنم" منتظرم با سپاس