دغدغه

دغدغه واژه خاصی است که بعضی ها به آن حساسیت دارند. بعضی ها آن را نمی شناسند. بعضی ها دشمن آن هستند و بعضی هم آن را به عنوان بخشی از زندگی شان ، روزمره با آن سرو کار دارند.

   دغدغه از همان اول صبح که از خواب بیدار می شوی آغاز می شود. نباید آن را را با کارهای رسمی روزمره ، اداره رفتن و درس خواندن و درس دادن و مسافرکشی و... اشتباه کرد. دغدغه فکر قسط نپرداخته وام ها و طلبکاری ها و پایان نامه ننوشته و... هم نیست. گاهی وقت ها از همان اول صبح بیتی از حافظ ، قطعه ای خام از یک موسیقی ، پلانی از یک فیلم ، یا چهره ای دوست داشتنی که سال ها هم او را ندیده ای ، مثل یک ماهی سمج به قلاب اندیشه ات گیر می کند و هر جا که می روی همراه توست . در بانک و خیابان و کلاس و دانشگاه و... دست به سر هم نمی شود . دغدغه این است.

/ 0 نظر / 17 بازدید