آفتاب پسته‌زار

شعر و نوشته‌های مهدی حسنی باقری

تهی

منم و خاک.

                خاک. خاک.

نه سودای چایی داغ،

نه اندوه دستی بی دستکش در سرما،

نه انبوه سرفه ها

                       در زمستان.

 

منم و

آنچنان که «بودا» می خواست: تـــــهــــــی.

تهی. تهی.

5/11/1389شریف آباد