آفتاب پسته‌زار

شعر و نوشته‌های مهدی حسنی باقری

خوشی؟

خوشی ؟ آخر بگو ای یار ، چونی؟

از این ایام ناهموار چونی؟

به روز و شب مرا اندیشه توست

کزین روز و شب خونخوار چونی؟

ازین آتش که در عالم فتاده ست

ز دود لشگر تاتار چونی؟

در این دریا و تاریکی و صد موج

تو اندر کشتی پربار چونی؟

منم بیمار و تو مارا طبیبی

بپرس آخر که«ای بیمار، چونی؟»

مَنَت پرسم اگر تو می نپرسی

که:«ای شیرینِ شیرین کار چونی؟»

وجودی بین که بی چون و چگونه ست

دلا دیگر مگو بسیار:«چونی؟»

بگو در گوش شمس االدّین تبریز

که:«ای خورشید خوب اسرار چونی؟»

دیوان شمس