آفتاب پسته‌زار

شعر و نوشته‌های مهدی حسنی باقری

بازگشت

باز گشته‌ام

با تنی که مال من است

با دست‌هایی که می‌نویسم

با نگاهی که در اشیاء گره می‌خورد

و چون نخی

روزها و هفته‌ها و ماه‌ها و سال‌ها را به هم می‌دوزد.

باز گشته‌ام

با تحرکی عجیب در انگشتان‌ام

 رازی در دلم

و اندوهی

چون کشتزاری بزرگ.

***

جهان

بال گشوده ملخی است رو به فصلی خشگ

و آواز جیرجیرکی است

                                در پی جفت...

و من

بازگشته‌ام.